logo

иҷтимоиёт

ҲАҚИҚАТИ БЕБАҲС

Бояд мардонавор иқрор намоем, ки дар қаламрави ҷумҳурии мо то расидан ба Истиқлолияти давлатӣ раванди анҷом додани ҷашну маросимҳои миллию динӣ ва ҳадафу маромҳои онҳо низ сахт таҳриф ёфта буданд ва ин кори хайр ба амале зиёновар мубаддал гашт. Қисмати умдаи расму ойинҳои мардуми тоҷик ба дини ислом ва мусулмон будани онҳо алоқаманд аст, ё бисёре аз маросимҳо маншаъ дар аҳкоми шариати исломӣ дорад.
Ҳақиқати бебаҳс аст, ки аксари ибодат, аркон, аҳком, усул ва фурӯъи дини ислом тӯли асрҳои зиёд дар матни фарҳанги миллии тоҷикон ҷойгоҳе устувор пайдо кардааст ва ба мисли гӯшту нохун андаруни рагу пайванди анъанаҳои суннатии мо омезиши барҷаста ёфтааст. Масалан, рӯзаи моҳи Рамазон ҳарчанд кори инфиродӣ ба назар менамояд, вале он як идда манфиатҳои тарбиявӣ ва иҷтимоии худро низ дар шароити муосир ошкор кард. Дар моҳи Рамазон мардум намозҳо, махсусан намози таровеҳро якҷоя мехонанд, аз аҳволи якдигар бохабар мешаванд, тавонмандон ифтор дода, ниёзмандонро мехӯронанд, ҳама аз тифли навзод то пири барҷомонда, зану мард садақаи фитр медиҳанд, ҳар кас саъй мекунад ақаллан як бор рӯзадореро таом диҳад ва дасти афтодаеро бигирад. Ҷанбаи мусбати масъала иборат аз он аст, ки шаҳрвандон воқеияти иҷтимоию иқтисодии садақа ва закотро дар таҷрибаи амалӣ дарк намуданд. Дар воқеъ, дарки дуруст ва фаҳмондадиҳии мақсаднок ҷанбаҳои маърифатию иҷтимоӣ ва инсондӯстии закоту садақа то андозае мушкилот ва эҳтиёҷоти мардумро бартараф сохт ва онро ба як механизми тавонои танзимкунандаи ҷомеаи шаҳрвандии кишвар табдил дод. Ҳоло дар рӯзи Иди Қурбон бисёре аз мусулмонони тавонманд бар ивази анҷом додани маъракаҳои калони худнамоӣ тақсим кардани гӯшти қурбонӣ, додани маводи хӯрока ва расондани ёрии молиявиро ба хешону ниёзмандон беҳтару авлотар мешуморанд.
Рақамҳои оморӣ нишон медиҳанд, ки баргузории ҷашни арӯсии калонхарҷ бо пешниҳоди нуқлу шароб камтар шуда, тарафҳо маъракаро бо додани оши наҳор ва бе ширкати овозхонони фармоишӣ ҷамъбаст мекунанд. Бояд гуфт, ки хатнасури кӯдак дар зоти худ ба ҳеҷ гуна тӯю маъракаи алоҳида зарурат надошт. Хушбахтона, ҳоло маъракаи хатнасур тамоюли маҳдуд шудан дар муҳити чорабинии оилавӣ пайдо кардааст. Бояд ҳамин тавр ҳам бошад ва зарур аст, ки ин раванди мусбат ҳамаҷониба тарғиб ва маблағи аз ин ҳисоб сарфашуда барои рушди сармояи инсонии кӯдак равона гардад. Ба ин хотир, тақозо мешавад, ки дар байни сокинони кишвар дар масъалаи ҷанбаҳои идеологӣ ва хурофотии танзими расму ойинҳо корҳои фаҳмондадиҳӣ тақвият ёбад, ҷиҳати ошкор кардани камбудиҳо мақолаву китобҳои илмӣ ба чоп расонда шавад, филму наворҳои ҳуҷҷатию бадеӣ таҳия гардад. Маҷмӯи чорабиниҳо бояд хусусияти мавсимӣ ва якдафъагӣ надошта бошанд ва роҳи ҳалли масъала ва раҳоӣ ёфтан аз гирифтории ҷашну маросимҳоро мунтазам ҷустуҷӯ ва пешниҳод намоянд. 
Воқеият ва марҳалаи сипаришуда собит намуд, ки дар роҳи ҳалли масъалаи танзими ҷашну маросимҳо омилҳои иқтисодӣ, иҷтимоӣ, зеҳнӣ ва равонии шахшудае вуҷуд доранд, ки бартараф намудани онҳо осон нест ва ба коргузории пайваста ниёз дорад. Дар баробари ин, бояд тазаккур дод, ки амали қонун як қатор камбудиҳо ва ҷанбаҳои норавшани ҷашну маросимҳоро ошкор кард, ки онҳоро дар шакли пешниҳодҳо чунин баён намудан мумкин аст:
1. Ҳангоми баргузории ҷашну маъракаҳо муайян гардид, ки дар байни соҳибони чорабинӣ ва ниҳодҳои танзимкунанда ҳамеша нофаҳмиҳо дар иҷрои муқаррароти қонун пайдо мешавад ва боиси пешбинӣ гардидани ҷазоҳои гуногуни маъмурӣ мегардад. Таъсиси муассиса ва ширкатҳои хусусии алоҳида ҷиҳати хизматрасонӣ ба мардум дар кори барпо намудани ҷашну маросимҳо ба назар мувофиқ менамояд. Ин сохтор бояд тамоми паҳлуҳои баргузор намудани ҷашну маросим, маъракаҳо ва мувофиқа кардани онҳоро бо ниҳодҳои дахлдор ба уҳда гирад. Ин иқдом ҳам барои кам шудани қонуншиканиҳо мусоидат карда метавонад ва ҳам озурдахотир шудани соҳибони маъракаҳоро пешгирӣ менамояд.
2. Мутаассифона, оростани маъракаҳои хурсандӣ ва азодории мо аз ҳамдигар он қадар тафовут надорад. Вале тибқи муқаррароти суннатҳои фарҳангӣ ва мазҳабии мо дар ин муомила рафтори якнавохт зоҳир кардан нашояд. Дастархони маъракаи азодорӣ бояд бисёр сода, самимӣ ва бедабдаба бошад. Масалан, дар таомули мардумии мо дар маъракаи азодорӣ дар шакли мағз гузошта хӯрдани маҳсулоти донагӣ, ба мисли бодом, чормағз ва писта ноҷоиз ҳисобида мешавад. Аз ин ҷиҳат содаву осон кардани ороиши маъракаи азодорӣ ва ифтори моҳи Рамазон ба хотири риояи таъйиноти сиҳатӣ ва иҷтимоии он мувофиқи мақсад хоҳад буд.
3. Вақти баргузории маъракаҳо низ вобаста ба фаслҳои сол ба баъзе тасҳеҳот ниёз дорад. Масалан, дар фасли тобистон равшании рӯз дарозтар аст. Дар муҳити деҳот мардум саҳарии барвақт аз пайи корҳои саҳроӣ ва деҳқонӣ мешаванд. Ва то соати ҳашти пагоҳӣ онҳо як миқдор корҳоро анҷом медиҳанд ва баргашта боз ба маърака омадани онҳо боиси зоеъ шудани вақт мегардад. Хуб мебуд, агар вобаста ба мавсимҳои сол ва дарозии рӯзу шаб масъалаи танзими вақти баргузории маърака дар тобистон барвақттар ва дар зимистон дертар тибқи муқаррароти қонун иҷозат дода мешуд.
4. Мақоми байналмилалӣ гирифтани Ҷашни Наврӯз моро водор менамояд, ки мо реҷа ва меъёрҳои ҳуқуқии баргузор намудани ин ёдгори мондагори ниёгонро дар сатҳу муставои гуногуни маъмурӣ ҳамаҷониба тарғиб намоем. Илова бар ин, мо бояд платформаи фарҳангсолории Наврӯзро ҳамчун ҷашни меҳрпарастӣ дар низоми ҳаракати доираи хуршедӣ возеҳу равшан муайян созем. Дар фалсафаи фарҳангии ин ҷашни ниёгон чор унсури асосии хотирмон – Наврӯз (баробарии баҳории рӯзу шаб), Тиргон (рӯзи дарозтарини сол), Меҳргон (баробарии тирамоҳии рӯзу шаб) ва Сада (шаби дарозтарини сол) аҳамияти вижа доштааст. Дар шароити Истиқлолияти давлатӣ эҳё ва ҷойгузин кардани ин чор унсур дар матни фарҳанги миллӣ ба омӯзиш ва асосноккунии илмӣ эҳтиёҷ дорад. Ҳамчунин, ҷашну маросимҳои дунявии дар шароити Истиқлолияти давлатӣ пайдошуда бояд баёни меъёрию ҳуқуқии худашонро дар фазои иттилоотии ҷумҳурӣ пайдо кунанд.
5. Афзун бар ин, зарур аст, ки мазмуни хурофот ва рафтори ифротгароии фарҳангӣ дар баргузории ҷашну маросим ва маъракаҳои муқаррарӣ бо ҳар гуна роҳу восита фаҳмонда шавад, то ки оқибатҳои номатлуби  иқтисодии он аз матни зиндагии мардум берун ояд.
Файзулло БАРОТЗОДА,
директори Маркази исломшиносӣ дар назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон


Баёни ақида (0)    Санаи нашр: 08.06.2017    №: 120    Мутолиа карданд: 383

23.05.2018


Ҷаласаи Шӯрои сарони ҳукуматҳои ИДМ баргузор мегардад

Вохӯрии Абдураҳим Қаҳҳоров бо Чжао Кэчжи

Тоҷикистон дар ҳифзи нигаҳдории гуногунии биологӣ саҳми назаррас дорад

Ҷаҳон дар як сатр

Рашид Олимов: «Масоили амниятӣ таваҷҷуҳи бештар мехоҳад»

Дар Олмон ба хотимабахшии «давраи яхбандӣ» дар муносибат бо Русия даъват намуданд

Аморат низоми раводидро барои сармоягузорону мутахассисони баландпоя сабук кард

Қазоқистон: имтиёзҳои қарзи манзил барои омӯзгорон ва табибон

Қирғизистон барои иштирок дар лоиҳаи «Digital CASA» беш аз 3 миллиард рубл мегирад

21.05.2018


Ҷаҳон дар як сатр

Пекин ҷонибдори бунёди тамаддуни экологист

Маҳви 65 ҳазор ҷангӣ дар Сурия

Вашингтон барои мубориза алайҳи терроризм қариб $3 триллион харҷ кардааст

Иттиҳоди Аврупо ба ИМА роҳи пешгирии боҷро нишон дод

Мансабдорони Қазоқистон аз ҳаққи узвият дар созмонҳои динӣ маҳрум мешаванд

18.05.2018


Ҷаласа таҳти роҳбарии муовини Сарвазири мамлакат

Брифинги матбуотӣ оид ба натиҷаҳои Конфронси байналмилалии Душанбе

Ифтитоҳи Маркази таҳсилот, илм ва фарҳанги Беларус

17.05.2018


Баррасии масоили соҳибкорӣ

Вохӯрии Исматулло Насредин бо Эндрю Гилмор

Чорабиниҳо бахшида ба Рӯзи ҷавонон

Туризм аз бахшҳои асосии иқтисоди миллӣ

ОРОИШГАРИ ШАҲРИ КӮЛОБ

Армуғон аз Италия

Ҷаҳон дар як сатр

Низомиёни афғон маркази музофоти Фараҳро аз «Толибон» озод карданд

Дар Қоҳира кишварҳои араб масъалаи Байтулмуқаддасро баррасӣ мекунанд

Дар Қазоқистон иттиҳодияҳои динӣ ҳисоботи молиявӣ хоҳанд дод

Қирғизистон: ҳаҷми воридот аз содирот 3,2 маротиба бештар аст

16.05.2018


Рӯзҳои фарҳангии ВМКБ дар Хатлон

В. Путин: «Силоҳи нави мо даҳсолаҳо тавозуни стратегиро дар ҷаҳон таъмин месозад»

Пхенян таҳдиди дасткашӣ аз ҳамоиши ИМА – Кореяи Шимолӣ кард

«Иқтисоди сабз» метавонад 24 миллион ҷойи нави кор фароҳам орад

Дарёфти 7 медал дар Чемпионати Осиё


Дар сомонаҳои дигари Тоҷикистон хонед