ПРЕЗИДЕНТ КАФИЛИ АМНИЯТ ВА МЕЪМОРИ ТОҶИКИСТОНИ НАВИН

Эмомалӣ Раҳмон дар таъмини амният ва рушди соҳаи сайёҳии Тоҷикистон нақши калидӣ ва стратегӣ дорад. Ин ду самт дар сиёсати Сарвари давлат ба ҳам зич алоқаманданд, зеро маҳз амнияти пойдор заминаи асосии ҷалби сайёҳони хориҷӣ ба кишвар мебошад.
Имрӯз Тоҷикистон дар харитаи сайёҳии ҷаҳон мавқеи устувор пайдо кардааст. Лағви раводид барои шаҳрвандони даҳҳо кишвар ва эълон гардидани Соли рушди сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ (2018) Солҳои рушди деҳот, сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ (2019 – 2021) боис шуд, ки ҳазорон сайёҳ аз гӯшаву канори дунё ба кишвари мо биёянд.
Дар хотираҳо ва изҳороти сайёҳони хориҷӣ симои Президенти Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон ҳамчун роҳбари соҳибхирад ва кафили асосии суботу амният ва меҳмоннавоз мавқеи хос дорад. Сайёҳон зимни боздид аз ҷашнҳои Наврӯз, Меҳргон, Сада ва Тиргон шоҳиди он мегарданд, ки чи тавр Роҳбари давлат ба эҳёи анъанаҳои ниёгон ва ҳифзи ҳувияти миллӣ аҳамият медиҳад. Таъкидҳои пайвастаи Эмомалӣ Раҳмон ба рушди ҳунарҳои мардумӣ боис гардид, ки сайёҳон Тоҷикистонро ҳамчун осорхонаи зиндаи фарҳанги бостонии Шарқ бишиносанд.
Барои сайёҳони хориҷӣ Эмомалӣ Раҳмон на танҳо Президенти як кишвар, балки рамзи субот ва кафили рушди босуръати Тоҷикистони муосир аст. Нигоҳи мусбати меҳмонони хориҷӣ исбот мекунад, ки Тоҷикистон ҳамчун кишвари сайёҳӣ таҳти роҳбарии Президент ба натиҷаҳои назаррас ноил шудааст. Онҳо ҳангоми суҳбат бо сокинони маҳаллӣ дарк кардаанд, ки унвони Пешвои миллат нишонаи эҳтироми самимӣ ва миннатдории сокинон аст. Дар иртибот ба ин тасмим гирифтем, ки чанде аз суханҳои онҳоро манзури хонандагони гиромӣ созем.

Марк Вуд, кӯҳнавард,
Британияи Кабир:
– Ман ба кишварҳои зиёди минтақа сафар кардаам, аммо Тоҷикистон бо амнияти худ маро ба ҳайрат овард. Вақте бо сокинони маҳаллӣ суҳбат мекунӣ, ҳама нақши Президент Эмомалӣ Раҳмонро дар хатми ҷанги солҳои 90-ум ва эъмори ин суботи комил таъкид мекунанд. Маҳз ба шарофати ин сиёсат мо метавонем озодона ва бехатар дар роҳи Помир саёҳат кунем.

Кристина Мюллер, сайёҳ, Олмон:
– Лағви раводид барои шаҳрвандони Аврупо як қадами бузурги Президенти Тоҷикистон ба сӯйи ҷаҳониён буд. Ин нишон медиҳад, ки роҳбарияти олии кишвар сиёсати «дарҳои кушод»-ро пеш гирифтааст ва хостори муаррифӣ намудани фарҳангу табиати нотакрори худ ба ҷаҳониён мебошад. Барои мо – сайёҳон, ин иқдом сафарро хеле осону дилпазир менамояд.

Ҷон Смит, сайёҳ ва суратгир, ИМА:
– Дар Душанбе ва дигар шаҳрҳо таваҷҷуҳи махсуси Президент ба сохтмони кохҳои бошукӯҳи миллӣ, боғҳои сабзу хуррам ва эҳёи ҷашнҳои бостонӣ, ба мисли Наврӯз, ба чашм мерасад. Эмомалӣ Раҳмон тавонистаанд ҳисси худшиносию худогоҳии миллии мардумашро дар шароити ҳамгироӣ ҳифз кунад. Либосҳои миллӣ – чакан ва атлас, ки бо ташаббуси ӯ ҳимоя мешаванд, ба кишвар рангубори хос мебахшанд.

Аҳмад Ризоӣ, сайёҳ ва блогер, Эрон:
– Вақте дар деҳоти Тоҷикистон бо мардуми одӣ ҳамсуҳбат мешавӣ, мебинӣ, ки онҳо ба Эмомалӣ Раҳмон ҳамчун ба як падари ғамхор менигаранд. Имрӯзҳо мо аксҳои Пешвои миллатро дар хонаҳо ва кӯчаҳову хиёбонҳои кишвар мебинем, ки нишонаи миннатдорию арҷгузории мардум барои хидматҳои камназири Сарвари давлати Тоҷикистон баҳри эҷоди сулҳу оромӣ дар Ватани азизашон мебошад.

Ҳанс Мюллер, сайёҳ, Олмон:
– Дар Аврупо ҳама чиз бо пул чен карда мешавад, аммо дар Тоҷикистон ин хел нест. Мошини мо дар деҳоти Тоҷикистон вайрон шуд ва як марди одӣ моро ба хонааш бурд. Ӯ на танҳо моро бо таомҳои лазиз, ба мисли оши палав ва қурутоб, зиёфат дод, балки тамоми шаб хонаашро дар ихтиёри мо гузошта, бар ивази он маблағе талаб накард. Ин меҳмоннавозӣ нест, ин як фалсафаи бузурги инсонист.

Фирӯзи АЛИШЕР,
«Ҷумҳурият»