САДОҚАТ БА ВАТАН МЕЪЁРИ ОЛИИ ШАҲРВАНДӢ
Дар куҷое, ки бошед, дар ҳама лаҳзаҳои вазнин, ҳеҷ гоҳ нисбат ба миллати худ, нисбат ба Ватани худ, давлати худ, хиёнат накунед!
Эмомалӣ РАҲМОН
Дар сарнавишти ҳар миллат арзишҳое мавҷуданд, ки ҳастии давлат ва бақои ҷомеаро таъмин менамоянд. Яке аз муҳимтарин арзишҳо садоқат ба Ватан, миллат ва давлат мебошад. Ин арзиш на танҳо меъёри ахлоқии шахс, балки омили муҳими пойдории давлат, ваҳдати миллӣ ва рушди устувори ҷомеа ба ҳисоб меравад. Таҷрибаи таърихӣ нишон медиҳад, ки давлатҳои неруманд, пеш аз ҳама, бар пояи масъулияти шаҳрвандон ва эҳтироми онҳо ба манфиатҳои миллӣ устувор мемонанд.
Маҳз аз ҳамин нигоҳ суханони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, ки шаҳрвандонро ба садоқати бепоён нисбат ба Ватан ва давлат ҳидоят менамоянд, аҳамияти бузурги сиёсӣ, ахлоқӣ ва тарбиявӣ доранд.
Давлатдорӣ танҳо бо доштани сарҳад, қонун ва сохторҳои давлатӣ маҳдуд намешавад. Пойдории ҳар давлат ба ҷаҳонбинӣ, масъулият ва садоқати шаҳрвандони он вобаста аст. Агар ҳар шаҳрванд манфиати давлатро ҳамчун манфиати худ қабул намояд, ҷомеа ба суботи сиёсӣ, рушди иқтисодӣ ва пешрафти фарҳангӣ ноил мегардад.
Дар солҳои соҳибистиқлолӣ Тоҷикистон чор ҳадафи стратегии миллиро муайян намуд: расидан ба истиқлолияти энергетикӣ, раҳоӣ аз бунбасти коммуникатсионӣ, таъмини амнияти озуқаворӣ ва саноатикунонии босуръати кишвар. Ин ҳадафҳо дар санадҳои расмии давлатӣ, аз ҷумла Стратегияи миллии рушди Ҷумҳурии Тоҷикистон барои то соли 2030, ҳамчун самтҳои афзалиятноки сиёсати давлатӣ муқаррар шудаанд.
Дар асри XXI таҳдидҳо танҳо хусусияти низомӣ надоранд. Имрӯз ҷанги иттилоотӣ ба яке аз василаҳои таъсиррасонӣ ба афкори ҷомеа табдил ёфтааст. Паҳн намудани маълумоти бардурӯғ, таҳрифи воқеият ва барангехтани ихтилофҳо метавонанд ба суботи ҷомеа таъсири манфӣ расонанд.
Дар чунин шароит ҳар шаҳрванд бояд дорои маърифати сиёсӣ, фарҳанги баланди истифодаи шабакаҳои иҷтимоӣ ва қобилияти фарқ намудани иттилооти саҳеҳ аз маълумоти ғаразнок дошта бошад. Ҳимояи манфиатҳои миллӣ имрӯз на танҳо дар марзҳои давлат, балки дар фазои иттилоотӣ низ сурат мегирад.
Дар арафаи таҷлили Ҷашни 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон масъалаи садоқат ба Ватан ва давлат аҳамияти боз ҳам бештар касб менамояд. Ҳифзи истиқлолият, сулҳу субот, ваҳдати миллӣ ва рушди давлат танҳо дар сурате имконпазир аст, ки ҳар як шаҳрванди кишвар манфиатҳои миллат ва давлатро аз ҳама гуна манфиатҳои шахсӣ болотар гузорад.
Садоқат ба Ватан шиори мавсимӣ нест, балки рисолати доимии ҳар шаҳрванд мебошад. Ҳар қадар ин арзиш дар ҷомеа устувор бошад, ҳамон қадар пояҳои давлатдорӣ мустаҳкам, ваҳдати миллӣ устувор ва ояндаи Тоҷикистон ободу дурахшон хоҳад буд.
Мақсуд МИЗРОБЗОДА,
директори Осорхонаи ҷумҳуриявии
таърихию кишваршиносии ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакии шаҳри Панҷакент
