Муборак бод!
Имрӯз ҷамоли ту бар дида
муборак бод!
Бар мо ҳаваси тоза печида
муборак бод!
Гулҳо чу миён бандад, бар ҷумла ҷаҳон хандад,
Эй пургулу сад чун гул, хандида муборак бод!
Хубон чу рухат дида, афтодаву лағжида,
Дил бар дари ин хона лағжида муборак бод!
Наврӯзи рухат дидам, хуш ашк биборидам,
Наврӯзу чунин борон борида муборак бод!
Бе гуфти забони ту бе ҳарфу баёни ту,
Аз ботини ту гӯшат бишнида муборак бод!
Ҷалолуддини БАЛХӢ
Боди наврӯзӣ
Ҷаҳон аз боди наврӯзӣ ҷавон шуд,
Зиҳӣ зебо, ки ин соат ҷаҳон шуд.
Шамоли субҳдам мушкиннафас
гашт,
Сабои гармрав анбарфишон шуд.
Ту гӯӣ оби Хизру оби Кавсар,
Зи ҳар сӯи чаман ҷӯе равон шуд.
Чу гул дар маҳд омад булбули маст,
Ба пеши маҳди гул наъразанон шуд.
Куҷоӣ, соқиё, дардеҳ шаробе,
Ки умрам рафту дил хун гашту ҷон шуд.
Қафас бишкан, к-аз ин доми гулугир
Агар хоҳӣ шудан, акнун тавон шуд.
Чӣ меҷӯӣ? Ба нақди вақт хуш бош,
Чӣ мегӯӣ, ки ин як рафту он шуд?
Яқин медон, ки чун вақт андар ояд,
Туро ҳам мебибояд аз миён шуд.
Чу боз афтодӣ аз раҳ, раҳ зи сар гир,
Ки ҳамраҳ дур рафту корвон шуд.
Балое ногаҳон андар пайи мост,
Дили Аттор аз ин ғам ногаҳон шуд.
Фаридуддини АТТОР
Субҳи наврӯзӣ
Бо тобиши зулфу рухат, эй
моҳи дилафрӯз,
Аз шоми ту қадр ояду аз субҳи
ту Наврӯз.
Аз ҷунбиши мӯйи ту барояд ду гул аз мушк,
В-аз тобиши рӯи ту барояд ду шаб аз рӯз.
Баргард яке гирди дили мову дар он дил
Гар ҷуз ғами худ ёбӣ, оташ зану бифрӯз.
Ҳарчанд ҳама дафтари ушшоқ бихондем,
Бо ин ҳама дар ишқи ту ҳастем навомӯз.
Дар мамлакати ошиқӣ аз пиставу бодом
Бӯси ту ҷаҳонгир шуду ғамза ҷаҳонсӯз.
Бо ҳаҷри ту ҳар шаб зи пайи васли ту гӯям,
Ё Раб, ту шаби ошиқу маъшуқ макун рӯз.
САНОӢ
Сафар дорад баҳор
Сайри гулзори кӣ, ё Раб, дар назар
дорад баҳор?
Аз пари товус доман бар камар дорад баҳор.
Шабнами моро ба хайрат об мебояд шудан,
К-аз дили ҳар зарра туфоне дигар дорад баҳор.
Ранги доман чидану бӯйи гул аз худ рафтан аст,
Ҳар куҷо гул мекунад, барги сафар дорад баҳор.
Ҷилва то дидӣ, ниҳон шуд, ранг то дидӣ, шикаст,
Фурсати арзи тамошо ин қадар дорад баҳор.
Маҳрами набзи раму ороми мо ишқ асту бус,
Аз раги гул то хати сунбул хабар дорад баҳор.
Эй хирад, чун бӯйи гул дигар суроғи мо магир,
Дар ҷунун сар дод моро, то чи сар дорад баҳор.
Сайри ин гулшан ғанимат дон, ки фурсат беш нест,
Дар тилисми хандаи гул болу пар дорад баҳор.
Бӯйи гул умрест хунолудаи ранг асту бас,
Новаке аз оҳи булбул дар ҷигар дорад баҳор.
Лола доғу гул гиребончоку булбул навҳагар,
Ғайри ибрат з-ин чаман дигар чӣ пар дорад баҳор?
Зиндагӣ мебояд, асбоби тараб маъдум нест,
Ранг ҳар ҷо рафта бошад, дар назар дорад баҳор.
Захми дил умрест дар гарди нафас хобондаам,
Дар гиребоне, ки ман дорам, саҳар дорад баҳор.
Куҳнадарси фитратем, эй огаҳи сармоягон,
Чанд рӯзе шуд, ки моро бехабар дорад баҳор.
Чанд бояд буд маҳкуми тароватҳои ваҳм?
Шабнамистон нест, Бедил, чашми тар дорад баҳор.
Мирзо Абдулқодири БЕДИЛ
Ранги асрор
Чашм во кун, ранги асроре дигар дорад баҳор,
Он чи дар ваҳмат нағунҷад, ҷилвагар дорад баҳор.
Соате чун бӯйи гул аз қайди пероҳан баро,
Аз ту чашми ошноӣ он қадар дорад баҳор.
Қаҳкашон ҳам поймоли мавҷи туфони гул аст,
Сабзаро аз хоби ғафлат чанд бардорад баҳор?
Аз салои ранги айши ин чаман ғофил мабош,
Пораҳое чанд бар хуни ҷигар дорад баҳор.
Чашм то во кардаӣ, ранг аз назарҳо рафтааст,
Аз насими субҳ доман бар камар дорад баҳор.
Бе фано натвон гуле з-ин ҳастии мавҳум чид,
Сафҳаи мо гар занӣ оташ, шарар дорад баҳор.
Аз хазон оина дорад субҳ, то гул мекунад,
Ҷуз шикастан нест ранги мо, агар дорад баҳор.
Абр менолад, к-аз асбоби нишоти ин чаман
Ҳар чи дорад, дар фишори чашми тар дорад баҳор.
Аз гулу сунбул ба назму насри Саъдӣ қонеам,
Ин маонӣ дар “Гулистон” бештар дорад баҳор.
Мӯ ба мӯям ҳасрати заҳмат табассум мекунад,
Ҳар кӣ гардад бисмилат, бар ман назар дорад баҳор.
З-ин чаман Бедил на сарве ҷусту не шамшод руст,
Аз хаёли қоматат дуде ба сар дорад баҳор.
Таҳияи Абдулқодири РАҲИМ, “Ҷумҳурият”
Санаи нашр: 02.04.2025 №: 64